Blog

Poszukujemy chętnych osób do prowadzenia bloga o schizofrenii. Wszystkich chętnych prosimy o kontakt.  

Partnerzy

art landscape for sale krzewy dentysta wrocław implanty wrocław seksuolog wrocław psycholog wrocław wybory 2010 hotel restauracja Olsztyn lakiernik Wrocław agencja interaktywna biuro rachunkowe Wrocław prawo jazdy Wrocław serwis laptopów tychy psychotesty kierowców wrocław agencja interaktywna  
Metody leczenia schizofrenii
Dotychczas nieznane jest skuteczne postępowanie lecznicze schizofrenii. Jej leczenie polega głównie na łagodzeniu objawów i zapobieganiu nawrotów.  Ważną rolę w skutecznym leczeniu schizofrenii odgrywają długoterminowa farmakoterapia, jak również oddziaływania środowiskowe i psychologiczne.

Miejsce leczenia
W zależności od rodzaju i stopnia ciężkości zaburzenia, pacjent jest leczony pozostając w swoim środowisku lub zostaje przyjęty do szpitala psychiatrycznego. Leczenie szpitalne jest wskazane w przypadku, gdy u osoby występuje pierwszy epizod psychozy oraz wtedy, gdy:
  • osoba zagraża sobie lub innym ludziom
  • osoba zaniedbuje swoje podstawowe potrzeby
Dodatkowo, zgodne z obowiązującymi przepisami prawa (art. 29), do szpitala może być przyjęta osoba bez jej zgody wtedy, gdy:
  • jej dotychczasowe zachowanie wskazuje, że nieprzyjęcie do szpitala psychiatrycznego spowoduje znaczne pogorszenie jej stanu psychicznego
  • gdy jest niezdolna do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, a uzasadnione jest przewidywanie, że leczenie w szpitalu psychiatrycznym przyniesie poprawę jej stanu zdrowia
  • o potrzebie przyjęcia orzeka sąd opiekuńczy na wniosek rodziny, przedstawiciela ustawowego lub osoby sprawującej opiekę 
  • do wniosku dołącza się opinię psychiatry (tylko publiczna placówka)
 
Leczenie farmakologiczne
W większości przypadków leczenie schizofrenii jest długoterminowe i może trwać przez całe życie. W zależności od ciężkości zaburzenia stosuje się postępowanie lecznicze trwające od około 6 do 8 miesięcy. Po tym okresie można próbować stopniowo odstawiać leki.

W zależności od objawów schizofrenii:
  • czy są to tzw. objawy pozytywne, do których zalicza się: urojenia, omamy, zdezorganizowane myślenie;
  • czy tzw. objawy negatywne, w skład których wchodzą między innymi apatia i ubóstwo myślenia oraz wypowiedzi, stosuje się różne leki przeciwpsychotyczne.
Tradycyjne leki przeciwpsychotyczne stosuje się w przypadku objawów pozytywnych. Jednak są one nieskuteczne i niewskazane przy występowaniu objawów negatywnych, ponieważ mogą one prowadzić do ich nasilenia. Należy zwrócić uwagę, że stosowanie tych leków jest związane z ryzykiem wystąpienia innych, niepożądanych objawów tj. zespół parkinsonowski czy ostre dystonie.

W przypadku występowania objawów pozytywnych stosuje się atypowe leki przeciwpsychotyczne (tzw. nowoczesne lub drugiej generacji), które rzadziej wywołują niepożądane skutki uboczne (tj. zespół parkinsonowski czy dystonia), aczkolwiek nie eliminują ich w zupełności.
Brak zadawalającej poprawy stanu zdrowia psychicznego pacjenta pomimo zastosowania leków przeciwpsychotycznych może świadczyć o występowaniu tzw. schizofrenii lekoopornej.

Leczenie psychologiczne
Istnieje coraz więcej dowodów na to, że oddziaływanie psychologiczne może mieć znaczny wpływ na poprawę stanu zdrowia psychicznego chorego oraz wzmocnić efekty farmakoterapii.

W zależności od objawów choroby, stosuje się następujące sposoby pomocy:
  • terapia poznawczo-behawioralna – stosowana w celu łagodzenia objawów choroby oraz zwiększa samoświadomość pacjenta związana z chorobą
  • psychologiczna interwencja w rodzinie – polega na wzmacnianiu więzi rodzinnych, ułatwianiu wyrażania emocji oraz regulowaniu zachowań między członkami rodziny; ułatwia ponowną adaptacje w społeczeństwie i zmniejsza prawdopodobieństwo nawrotu choroby 
  • poradnictwo, wsparcie oraz edukacja 
  • treningi umiejętności społecznych

Leczenie środowiskowe
Jest to leczenie indywidualnie dopasowane do pacjenta. Bierze w nim udział szereg różnych instytucji (od pracowników socjalnych po miejsce pracy). Ważne jest odpowiednie skoordynowanie opieki nad pacjentem oraz bieżące śledzenie istniejących objawów i nawrotów choroby.

Odpowiednio przeprowadzone leczenie farmakologiczne, psychologiczne i środowiskowe znacznie zmniejsza liczbę przyjęć i okres pobytu chorych w  szpitalu psychitrycznym.